Amerykanie rozważają nowe fabryki w Polsce. Zaczyna się wyścig o inwestycje. Czy Łódź wykorzysta swoje atuty i silne zaplecze w MON?

Polska stoi przed szansą pozyskania kolejnych inwestycji, które mogą zmienić potencjał technologiczny krajowego przemysłu. Łódź już uczestniczy w tym procesie dzięki współpracy z Boeingiem i Lockheed Martin. Jednak rywalizacja o nowe przedsięwzięcia będzie wymagająca, a jednym z największych problemów może okazać się brak specjalistów. Region ma za to istotny atut polityczny, który może odegrać ważną rolę w rozmowach o kolejnych inwestycjach.

Przedstawiciele ponad 90 amerykańskich przedsiębiorstw przemysłu obronnego przyjechali do Polski, aby rozmawiać o współpracy z krajowymi firmami, wspólnej produkcji uzbrojenia i nowych inwestycjach. Jak poinformował portal Defence24, Matthew Whitaker, ambasador Stanów Zjednoczonych przy NATO, ujawnił w rozmowie z dr. Aleksandrem Olechem, że trzy amerykańskie przedsiębiorstwa rozważają lokalizację nowych zakładów produkcyjnych. Dyplomata zachęcał je do wyboru Polski.

Nie ujawniono nazw przedsiębiorstw, wartości potencjalnych inwestycji ani rodzaju uzbrojenia, które mogłoby powstawać w nowych fabrykach. Wiadomo jednak, że zainteresowanie amerykańskich koncernów wykracza poza sprzedaż sprzętu wojskowego. W grę wchodzą również wspólne przedsięwzięcia przemysłowe, transfer technologii i włączanie polskich firm do międzynarodowych łańcuchów dostaw.

9 listopada w Warszawie zorganizowano Transatlantyckie Forum Przemysłu Obronnego z udziałem przedsiębiorstw polskich i amerykańskich. Dzień później minister obrony narodowej Władysław Kosiniak-Kamysz spotkał się w Pentagonie z amerykańskim sekretarzem wojny Petem Hegsethem. Efektem rozmów było podpisanie deklaracji intencji dotyczącej pogłębienia współpracy przemysłów obronnych obu państw.

Dla województwa łódzkiego to istotna informacja. Region ma przedsiębiorstwa uczestniczące w amerykańskich programach zbrojeniowych, zaplecze naukowe i przemysłowe oraz doświadczenia we współpracy z największymi koncernami obronnymi świata. Nie jest jednak wskazywany jako faworyt do pozyskania nowych amerykańskich zakładów.

fot.: Krzysztof Niedziela/MON — Stacy Kubicek z Lockheed Martin oraz przedstawiciele zarządu Wojskowych Zakładów Lotniczych Nr 1 S.A. — prezes Jacek A. Goszczyński i członek zarządu Tomasz Prządka — podczas podpisania umów wykonawczych związanych z offsetem programu AH-64E Apache Guardian. Porozumienie umożliwi WZL1 rozwinięcie w Łodzi zdolności obsługi i napraw systemów celowniczo-nawigacyjnych Gen 4 TADS/PNVS oraz radarów kierowania ogniem Longbow. Wartość pakietu umów z Lockheed Martin jest szacowana na około 300 mln zł.

Apache w Łodzi. Transfer technologii już się rozpoczął

Najważniejszym przykładem współpracy regionalnego przemysłu z amerykańskimi koncernami są Wojskowe Zakłady Lotnicze nr 1 w Łodzi, które uczestniczą w realizacji programu zakupu przez Polskę 96 śmigłowców bojowych AH-64E Apache Guardian.

23 marca 2026 roku WZL1 podpisały umowy wykonawcze z Lockheed Martin dotyczące pozyskania zdolności obsługi i napraw systemów celowniczo-nawigacyjnych oraz radarów kierowania ogniem Longbow. Kolejnym etapem było podpisanie 11 sierpnia umów wykonawczych z Boeingiem.

Na ich podstawie w Łodzi powstaje autoryzowane centrum serwisowe Apache, przygotowane do obsługi co najmniej wszystkich 96 śmigłowców zamówionych przez polskie wojsko. Według rządowych zapowiedzi będzie to największy ośrodek tego rodzaju w Europie. W przyszłości mógłby również świadczyć usługi dla innych użytkowników Apache'ów, choć dotychczas nie ogłoszono takich kontraktów.

O przedsięwzięciu KNews.pl informował w sierpniu. Wcześniej, w opublikowanym 26 lipca wywiadzie z prezesem WZL1 Jackiem A. Goszczyńskim, przedstawiliśmy skalę technologicznej transformacji zakładów.

Przedsiębiorstwo przez dziesięciolecia zajmowało się przede wszystkim remontami śmigłowców konstrukcji radzieckiej. Obecnie musi przygotować się do obsługi znacznie bardziej zaawansowanych zachodnich platform lotniczych. Oznacza to konieczność wdrożenia nowych technologii, wyposażenia stanowisk diagnostycznych, uzyskania certyfikatów i przeszkolenia pracowników.

Współpraca WZL1 nie ogranicza się do Boeinga i Lockheed Martin. 28 września w Dęblinie podpisano umowę wykonawczą z GE Aerospace dotyczącą uruchomienia zdolności obsługi i remontów silników lotniczych rodziny T700/CT7. Są one wykorzystywane nie tylko w Apache'ach, ale również w innych typach śmigłowców. Nowe kompetencje mogą więc znaleźć zastosowanie w kolejnych programach serwisowych.

WZL1 mają również doświadczenie w programie Patriot. W oddziale przedsiębiorstwa w Dęblinie rozwijane są zdolności produkcji kontenerów startowych do pocisków PAC-3, realizowane we współpracy z Lockheed Martin.

Program Apache pokazuje, że transfer technologii nie sprowadza się do budowy nowych hal czy zatrudnienia kolejnych pracowników. Przedsiębiorstwo uzyskuje dostęp do wiedzy, procedur i rozwiązań technicznych, które mogą być wykorzystywane przez następne dekady. To właśnie takie inwestycje mogą istotnie zmieniać strukturę regionalnej gospodarki.

fot.: Krzysztof Niedziela/MON — Dr inż. Jacek A. Goszczyński, prezes zarządu Wojskowych Zakładów Lotniczych Nr 1 S.A., premier Donald Tusk oraz wicepremier i minister obrony narodowej Władysław Kosiniak-Kamysz podczas uroczystości podpisania umów wykonawczych do umów offsetowych programu AH-64E Apache Guardian między WZL1 a Lockheed Martin. Łódź, 23 marca 2026 r.

WZL1 potrzebują nowych specjalistów. Łódź musi myśleć o edukacji na dekadę naprzód

Rozwój centrum serwisowego Apache ujawnił jednak problem, który może mieć znaczenie także dla kolejnych amerykańskich inwestycji. Chodzi o dostępność wykwalifikowanych pracowników.

Według danych z października 2026 roku WZL1 zatrudniały 656 osób, w tym 390 w Łodzi i 266 w Dęblinie. W związku z rozwojem programów serwisowych przedstawiciele rządu wskazywali na możliwość nawet podwojenia zatrudnienia w całym przedsiębiorstwie. Szczegółowe zapotrzebowanie wynikające z kolejnych kontraktów jest nadal szacowane.

Prezes Jacek A. Goszczyński nie ukrywał w rozmowie z KNews.pl, że pozyskanie odpowiednich pracowników stanowi ogromne wyzwanie.

– Szukamy mechaników. Szukamy automatyków. Szukamy mechatroników, elektroników, awioników, specjalistów od radarów – mówił prezes WZL1.

Zwracał uwagę, że w Polsce brakuje nie tylko inżynierów, ale przede wszystkim techników i mechaników lotniczych przygotowanych do obsługi nowoczesnego sprzętu. Pracownicy muszą posiadać odpowiednie kwalifikacje, znać język angielski, zdobywać certyfikaty i przechodzić szkolenia prowadzone z udziałem producentów.

Przygotowanie takich specjalistów nie jest możliwe w ciągu roku czy dwóch. Goszczyński podkreślał konieczność wieloletniego planowania edukacji. W praktyce oznacza to potrzebę rozwijania zainteresowania techniką, lotnictwem i przedmiotami ścisłymi już w szkołach podstawowych, a następnie tworzenia odpowiednich ścieżek kształcenia w technikach, szkołach branżowych i na uczelniach.

W październikowej rozmowie KNews.pl z wiceprezydentem Łodzi Adamem Pustelnikiem powrócił problem przygotowania kadr w perspektywie nawet dekady. Miasto stoi więc przed koniecznością myślenia o potrzebach przemysłu nie tylko w odniesieniu do obecnie podpisanych umów, ale również kolejnych przedsięwzięć, które mogą pojawiać się wraz z rozwojem centrum serwisowego.

Prezes WZL1 zwracał uwagę, że podpisywanie następnych umów wykonawczych wymusza zatrudnianie i szkolenie kolejnych pracowników. Jednocześnie pozyskanie nowych kompetencji może otwierać przedsiębiorstwu drogę do kolejnych kontraktów. Dlatego liczby potrzebnych specjalistów nie można określać wyłącznie na podstawie obecnego programu obsługi polskich Apache'ów.

Łódź posiada już doświadczenie w kształceniu pracowników wspólnie z przemysłem. Łódzka Specjalna Strefa Ekonomiczna wraz z przedsiębiorcami powołała Technikum Automatyki i Robotyki, współpracujące z Politechniką Łódzką i firmami przemysłowymi. Szkoła rozwija również kształcenie w zakresie cyberbezpieczeństwa.

WZL1 zawarły wcześniej porozumienie z Salezjańskimi Szkołami Rzemiosł w Łodzi, dotyczące przygotowywania przyszłych pracowników technicznych. Z kolei w Tomaszowie Mazowieckim funkcjonuje kierunek technik mechanik lotniczy, objęty od września 2026 roku patronatem Leonardo PZL-Świdnik.

Nie wiadomo jednak, czy istniejące programy zapewnią liczbę specjalistów potrzebnych dla nowych przedsięwzięć. Warto więc ustalić, czy Łódź, Łódzka Specjalna Strefa Ekonomiczna i regionalne szkoły przygotowują wspólny, wieloletni program kształcenia kadr dla przemysłu lotniczego i obronnego.

Znaczenie takich działań może szybko wzrosnąć. Jeżeli w regionie pojawią się kolejni inwestorzy, przedsiębiorstwa będą konkurować o podobnych specjalistów. Niedobór pracowników może stać się jednym z najważniejszych ograniczeń rozwoju nowoczesnego przemysłu w Łodzi.

fot.: KPRiM — Cezary Tomczyk, sekretarz stanu w Ministerstwie Obrony Narodowej, uczestniczy w realizacji kluczowych programów modernizacji polskiej armii, w tym przedsięwzięć związanych z centrum serwisowym śmigłowców Apache w Łodzi.

Łódzkie ma silne zaplecze w MON. Dwa nazwiska i konkretne przedsięwzięcia

W dyskusji o możliwościach pozyskania nowych amerykańskich inwestycji warto zwrócić uwagę na istotną przewagę polityczną regionu. Województwo łódzkie ma w kierownictwie Ministerstwa Obrony Narodowej dwóch przedstawicieli: Cezarego Tomczyka, związanego z Sieradzem, oraz Pawła Bejdę, pochodzącego z Łowicza. Obaj pełnią funkcje sekretarzy stanu i uczestniczą w realizacji programów modernizacji polskiej armii.

To ważne rozróżnienie w stosunku do niektórych wcześniejszych rywalizacji gospodarczych, w których Łódź nie zdołała pozyskać dużych przedsięwzięć technologicznych. W resorcie obrony region ma silną reprezentację, a na jego terenie realizowanych jest już kilka znaczących projektów wojskowych i przemysłowych.

Przykładem jest centrum serwisowe Apache. W uroczystości podpisania umów wykonawczych z Lockheed Martin 23 marca uczestniczyli zarówno Cezary Tomczyk, jak i Paweł Bejda. Tomczyk brał również udział w sierpniowym podpisaniu umów z Boeingiem oraz wrześniowym porozumieniu z GE Aerospace.

Kolejnym ważnym przedsięwzięciem jest reaktywacja Wojskowej Akademii Medycznej w Łodzi. Uczelnia została utworzona ustawą z 29 maja 2026 roku i formalnie rozpoczęła działalność 1 lipca. 2 października zainaugurowała pierwszy rok akademicki po odtworzeniu, z udziałem Cezarego Tomczyka. Wiceminister uczestniczył wcześniej w pracach nad przygotowaniem tego projektu. Akademia ma rozwijać wojskowe kształcenie medyczne oraz zaplecze naukowe związane z medycyną i bezpieczeństwem państwa.

Istotne decyzje zapadły również w Łowiczu. 27 września 2026 roku zainaugurowano tam formowanie 2. Brygady Rakiet. W uroczystości uczestniczył Paweł Bejda, który zapowiadał, że w rejonie Łowicza i Gostynina docelowo stacjonować może około 3 tys. żołnierzy. Powstanie jednostki będzie wiązało się z rozbudową infrastruktury wojskowej, zapotrzebowaniem na pracowników cywilnych i rozwijaniem usług dla wojska.

Z kolei 29 maja 2026 roku Agencja Uzbrojenia podpisała z AMZ-KUTNO umowę na dostawę 24 lekkich opancerzonych transporterów rozpoznawczych Kleszcz dla polskiej armii. Wartość kontraktu wynosi około 570 mln zł netto, a dostawy mają zostać zrealizowane do 2030 roku. Umowa jest finansowana w ramach europejskiego programu SAFE. W jej podpisaniu uczestniczył Paweł Bejda, odpowiadający w MON za zakupy uzbrojenia.

Nie można oczywiście przypisywać wszystkich tych decyzji wyłącznie działalności dwóch wiceministrów. Projekty wynikają z potrzeb Sił Zbrojnych RP, decyzji rządu i procedur zakupowych. Ich udział w realizacji przedsięwzięć pokazuje jednak, że region posiada bezpośrednią reprezentację w kierownictwie resortu odpowiedzialnego za największe programy zbrojeniowe.

Ma to szczególne znaczenie w sytuacji, gdy wśród priorytetów polsko-amerykańskiej współpracy znajdują się wspólna produkcja uzbrojenia, transfer technologii i rozwój krajowych zdolności serwisowych.

fot.: lockheedmartin.com

Centrum PAC-3 i nowa baza USA. Przed Polską kolejne rozstrzygnięcia

Jednym z największych przedsięwzięć zapowiedzianych w ostatnich tygodniach jest utworzenie w Polsce europejskiego centrum serwisowego pocisków PAC-3, wykorzystywanych w systemach obrony powietrznej Patriot.

27 października rząd Stanów Zjednoczonych i koncern Lockheed Martin ogłosili wybór Polski jako kraju, w którym powstanie taki ośrodek. O inwestycję rywalizowały również Niemcy, Holandia i Norwegia. Jej wartość szacowana jest na około miliard złotych.

Centrum będzie zajmowało się specjalistycznymi przeglądami, naprawami, obsługą i ponowną certyfikacją pocisków PAC-3. Jego zadaniem będzie obsługa uzbrojenia polskiej armii oraz innych europejskich użytkowników systemu.

Dla polskiego przemysłu oznacza to możliwość pozyskania zaawansowanych kompetencji w zakresie diagnostyki i serwisowania uzbrojenia rakietowego. Przedsięwzięcie będzie wymagało wysoko wykwalifikowanych pracowników, specjalistycznych urządzeń i współpracy technologicznej z Lockheed Martin.

Nie wskazano jeszcze dokładnej lokalizacji centrum. Przedstawiciele MON wymieniali zachodnią Polskę jako rozważany obszar. Nie ma publicznych informacji, aby województwo łódzkie należało do preferowanych lokalizacji.

Nie oznacza to jednak, że regionalne przedsiębiorstwa nie mogą uczestniczyć w projektach związanych z rozwojem polskich zdolności obsługi i produkcji uzbrojenia. Szczególnie interesujące są rozmowy dotyczące możliwości uruchomienia w Polsce produkcji pocisków PAC-3. Matthew Whitaker potwierdził w rozmowie z Defence24, że takie dyskusje są prowadzone. Na razie nie podjęto jednak decyzji inwestycyjnej.

Równolegle trwają rozmowy o utworzeniu nowej stałej bazy wojsk amerykańskich w Polsce. Po spotkaniu z Petem Hegsethem 10 listopada Władysław Kosiniak-Kamysz poinformował o pozytywnych sygnałach ze strony Pentagonu. Ostateczna decyzja Białego Domu jest oczekiwana na początku grudnia.

Lokalizacja bazy nie została jeszcze oficjalnie wskazana. Wśród rozważanych możliwości pojawiają się Wrocław i Poznań oraz istniejące ośrodki wojskowe w zachodniej Polsce.

Województwo łódzkie ma jednak własną infrastrukturę związaną ze współpracą z amerykańskimi siłami zbrojnymi. W Łasku funkcjonuje 32. Baza Lotnictwa Taktycznego, uczestnicząca w przedsięwzięciach polsko-amerykańskich. Lotnisko zostało również uwzględnione w inwestycjach wynikających z umowy o wzmocnionej współpracy obronnej EDCA. Na 2026 rok przewidziano m.in. rozpoczęcie budowy miejsca składowania amunicji.

Sama infrastruktura wojskowa nie gwarantuje transferu zaawansowanych technologii do gospodarki. Może jednak stwarzać dodatkowe możliwości dla przedsiębiorstw zajmujących się obsługą sprzętu, logistyką i specjalistycznymi usługami.

fot.: st. szer. Tomasz Radziwiński / 2KP / MON — Polsko-amerykańskie rozmowy o współpracy obronnej i zwiększeniu obecności wojsk USA w Polsce. Spotkanie wiceministra obrony Pawła Zalewskiego z delegacją Pentagonu pod przewodnictwem Elbridge’a Colby’ego. W rozmowach uczestniczyli również ambasador USA w Polsce Thomas Rose i ambasador USA przy NATO Matthew Whitaker. Kraków, 2 listopada 2026 r.

Blisko 500 kooperantów PGZ. Region ma przemysłowe zaplecze

Potencjał województwa łódzkiego nie ogranicza się do WZL1 i AMZ-KUTNO.

W Łodzi działa PREXER, przedsiębiorstwo specjalizujące się w produkcji urządzeń optycznych i optoelektronicznych dla wojska, m.in. celowników i systemów obserwacyjnych. Z kolei w Wieluniu Grupa Wielton rozwija działalność w sektorze obronnym poprzez spółkę Wielton Defence, zajmującą się specjalistycznymi rozwiązaniami transportowymi dla sił zbrojnych.

Istotną część regionalnego zaplecza stanowią również firmy zajmujące się obróbką metali, mechaniką precyzyjną, elektroniką, automatyką i produkcją komponentów.

Podczas Regionalnego Forum Polskiego Przemysłu Zbrojeniowego, zorganizowanego 22 czerwca 2026 roku w Łodzi, poinformowano, że Polska Grupa Zbrojeniowa współpracuje już z blisko 500 przedsiębiorstwami z województwa łódzkiego. W wydarzeniu uczestniczyło około 200 firm zainteresowanych rozwijaniem działalności na potrzeby sektora obronnego.

Wówczas podpisano również porozumienie o współpracy pomiędzy PGZ a Łódzką Specjalną Strefą Ekonomiczną. Jego celem jest ułatwienie przedsiębiorstwom wejścia do łańcuchów dostaw przemysłu zbrojeniowego.

To ważny argument przy zabieganiu o kolejne inwestycje. Duże koncerny potrzebują nie tylko wykwalifikowanych pracowników, ale również doświadczonych dostawców, zaplecza naukowo-badawczego i firm zdolnych do realizacji specjalistycznych zamówień.

Samo istnienie takiego potencjału nie gwarantuje jednak pozyskania inwestora. Regionalne przedsiębiorstwa muszą spełniać wysokie wymagania technologiczne i jakościowe, a cały region powinien przedstawić spójną ofertę współpracy przemysłowej.

fot.: lockheedmartin.com — Siły amerykańskie w Polsce

Czy nowe technologie wzmocnią tylko największe polskie metropolie?

Amerykańskie inwestycje zbrojeniowe będą mieć znaczenie nie tylko dla bezpieczeństwa państwa, ale również dla przyszłej mapy gospodarczej Polski.

Warszawa, Wrocław, Poznań, Kraków i Trójmiasto dysponują rozbudowanymi środowiskami biznesowymi, zapleczem naukowym i doświadczonymi kadrami. Kolejne zakłady produkcyjne, centra serwisowe i ośrodki badawczo-rozwojowe mogą jeszcze bardziej zwiększyć ich atrakcyjność dla międzynarodowych inwestorów. Łódź ma własne doświadczenia przemysłowe i silne zaplecze akademickie, lecz od lat potrzebuje dużych inwestycji pozwalających rozwijać nowe specjalizacje technologiczne i tworzyć wysoko kwalifikowane, dobrze wynagradzane miejsca pracy.

Problem ten powraca w rozmowach KNews.pl z przedsiębiorcami i przedstawicielami regionalnego biznesu i nauki. Wskazują oni, że miasto potrzebuje dużych przedsięwzięć wykraczających poza logistykę i standardową działalność produkcyjną. Takich, które umożliwią rozwój inżynierii, badań, zaawansowanej produkcji i współpracy z międzynarodowymi koncernami.

Na znaczenie dużych inwestycji technologicznych zwracał również uwagę w rozmowie z KNews.pl rektor Politechniki Łódzkiej prof. Krzysztof Jóźwik. Podkreślał, że bez takich przedsięwzięć trudno będzie zatrzymać w mieście młodych inżynierów i absolwentów uczelni technicznych.

W przypadku strategicznych programów obronnych państwo ma do odegrania ważną rolę. Choć inwestorzy podejmują decyzje na podstawie warunków biznesowych, dostępności pracowników i infrastruktury, znaczenie mają również inwestycje publiczne, programy edukacyjne, zamówienia wojskowe i wsparcie rozwoju nowych technologii.

Z punktu widzenia równomiernego rozwoju gospodarki kraju istotne jest, aby możliwości udziału w takich programach miały także regiony, które dopiero rozwijają swoją pozycję w zaawansowanym przemyśle. W przeciwnym razie istnieje ryzyko dalszej koncentracji najbardziej wartościowych przedsięwzięć w kilku najsilniejszych metropoliach.