Aglomeracja łódzka traci pracujących. To wnioski z ostatnich danych GUS

W Polsce ubywa pracujących. Według GUS w ostatnim dniu listopada 2025 r. w gospodarce narodowej pracowało 15,093 mln osób — o 0,4 proc. mniej niż rok wcześniej. Liczba nie wygląda groźnie, ale trend jest jednoznaczny: rynek pracy wchodzi w etap, w którym demografia zacznie ciążyć bardziej niż koniunktura.

Coraz więcej osób przechodzi w wiek emerytalny, a roczniki wchodzące na rynek pracy są wyraźnie mniej liczne. To nie jest jednorazowe wahnięcie, tylko początek długiego procesu, który będzie zmieniał układ sił między regionami.

Mniej pracujących, ale nie wszędzie tak samo

Statystyka GUS obejmuje osoby wykazywane w głównym miejscu pracy. Każda liczona jest tylko raz. To daje szeroki obraz rynku, a nie tylko sytuację dużych firm.

Mimo spadku liczby pracujących rośnie liczba cudzoziemców wykonujących pracę. Na koniec października 2025 r. było ich 1,139 mln — o 7,1 proc. więcej niż rok wcześniej. Stanowią już 6,9 proc. wszystkich wykonujących pracę. To dużo, ale nie na tyle, by odwrócić presję demograficzną.

Największe aglomeracje radzą sobie lepiej. Warszawa, Kraków, Wrocław, Poznań i Trójmiasto przyciągają pracowników skalą rynku, liczbą firm, uczelni i ścieżek kariery. W takich miejscach łatwiej zmienić pracę, znaleźć wyższe wynagrodzenie albo utrzymać aktywność zawodową dwóch osób w gospodarstwie domowym.

Łódź jest w innym punkcie. Ma położenie, którego nie da się skopiować: centrum kraju, autostrady, logistykę, przemysł, uczelnie i bliskość Warszawy. Jednocześnie wciąż dźwiga ciężar miasta, które przez lata traciło mieszkańców i musiało odbudowywać swoją pozycję gospodarczą.

Łódź musi walczyć nie tylko o firmy, ale o ludzi

Dla Łodzi i okolicznych miast — Zgierza, Pabianic, Aleksandrowa Łódzkiego, Konstantynowa, Strykowa, Rzgowa czy Nowosolnej — kluczowe staje się to, czy potrafią zatrzymać mieszkańców.

Saldo migracji wewnętrznych w Łodzi pozostaje ujemne. W 2024 r. miasto straciło ok. 2,5 tys. mieszkańców. Dekadę temu traciło ponad 6–7 tys. rocznie, więc skala odpływu jest mniejsza, ale nadal realna. Napływ cudzoziemców — głównie do przemysłu, logistyki i usług — łagodzi sytuację, ale nie zmienia trendu.

Jeśli absolwenci łódzkich uczelni będą wyjeżdżać do Warszawy, Wrocławia czy Krakowa, a pracownicy z mniejszych miast aglomeracji będą przenosić się do większych ośrodków, lokalny rynek pracy stanie się coraz trudniejszy dla firm.

Konkurencja między aglomeracjami będzie ostrzejsza

Warszawa od lat notuje dodatnie saldo migracji. Wrocław i Kraków utrzymują stabilny napływ młodych pracowników. Łódź przyciąga studentów i pracowników przemysłu oraz logistyki, ale część absolwentów odpływa po studiach. To różnica, która będzie coraz bardziej widoczna.

Dla przedsiębiorców oznacza to większą konkurencję o pracownika i trudniejsze rekrutacje. Dla samorządów — walkę o mieszkańca, podatnika i użytkownika usług publicznych. Dla regionu — pytanie, czy centralne położenie można przełożyć na trwałe osiedlanie się ludzi, a nie tylko na dojazdy i obsługę transportu.

Aglomeracja łódzka ma atuty: niższe koszty życia niż w Warszawie, duży rynek mieszkaniowy, zaplecze akademickie, dobre połączenia i rosnącą liczbę inwestycji. Problem w tym, że te elementy muszą zacząć działać razem. Rynek pracy nie będzie już rósł samą siłą demografii.

Demografia stanie się testem dla regionu

Spadek liczby pracujących nie oznacza kryzysu, ale zmienia warunki gry. Regiony z mocnym rynkiem pracy będą przyciągać ludzi. Słabsze — będą ich tracić. Miasta, które nie potrafią zatrzymać młodych i przyciągnąć nowych mieszkańców, będą miały coraz większy problem z utrzymaniem tempa rozwoju.

Łódź nie jest już tylko dawnym miastem przemysłowym, ale nie jest też metropolią o sile Warszawy, Krakowa czy Wrocławia. Jej pozycja zależy od tego, czy stanie się miejscem, w którym ludzie chcą nie tylko pracować, ale też mieszkać i wiązać swoją przyszłość z regionem.

Dane GUS pokazują więc coś więcej niż spadek liczby pracujących. Pokazują początek ostrzejszej konkurencji między aglomeracjami. W tej konkurencji Łódź nie może liczyć wyłącznie na geografię. Musi wygrać jakością rynku pracy, dostępnością mieszkań, transportem, uczelniami i zdolnością zatrzymywania ludzi, którzy dziś mogą wybrać inne miasta.