Sprzedał firmę po zaledwie trzech latach i osiągnął finansową niezależność. Teraz Jakub Krzysiak, współtwórca ChatHeroes, chce wykorzystać swoje doświadczenie, by pomóc rozwijać innowacyjne firmy w Łodzi. Jego zdaniem miasto ma utalentowanych ludzi, uczelnie i instytucje wspierające biznes, ale nie potrafi połączyć ich potencjału. W rozmowie z KNews.pl opowiada, czego zabrakło mu podczas budowania własnej firmy i co chciałby zmienić.
Jakub Krzysiak, łodzianin i współtwórca technologicznego startupu ChatHeroes, wspólnie z Maciejem Nabiałczykiem zbudował platformę edukacyjną wykorzystującą sztuczną inteligencję. Po trzech latach działalności przedsiębiorcy sprzedali firmę sprzedali firmę Fundacji Społeczeństwo, dostarczającej platformę edukacyjną Szkole w Chmurze. Krzysiak, który zajmuje się również działalnością społeczną i edukacyjną, chce teraz wykorzystać zdobyte doświadczenie do wspierania kolejnych przedsiębiorców. W rozmowie z KNews.pl opowiada o kulisach sprzedaży ChatHeroes, budowaniu biznesu bez dużego kapitału, poszukiwaniu inwestorów oraz o tym, dlaczego Łódź, mimo potencjału akademickiego i gospodarczego, wciąż nie potrafi stworzyć silnego środowiska startupowego.
BK: Sprzedałeś ChatHeroes, startup, który stworzyliście z Maciejem Nabiałczykiem. Osiągnąłeś sukces finansowy w bardzo młodym wieku, ale zamiast myśleć wyłącznie o kolejnym biznesie, chcesz zaangażować się w rozwój łódzkiego środowiska startupowego. Skąd ten pomysł?
JK: Jedną z rzeczy, na które zwróciłem uwagę podczas rozwijania ChatHeroes, było to, jak wygląda wsparcie dla startupów w Łodzi. Nasza firma była bardzo łódzka. Ja pochodzę z Łodzi i tutaj się wychowałem, dwóch naszych programistów również było związanych z miastem, tutaj studiowali i pracowali. Maciek pochodzi wprawdzie z Częstochowy, ale z racji naszego zespołu bardzo często pracowaliśmy właśnie w Łodzi.
Korzystaliśmy między innymi ze wsparcia oferowanego przez Urząd Marszałkowski Województwa Łódzkiego, przede wszystkim z przestrzeni SkyHub. To było dla nas przydatne, natomiast miałem wrażenie, że poza samym miejscem do pracy trudno było znaleźć tam większe środowisko startupowe. Kiedy przychodziliśmy, często nie było wielu innych osób, z którymi moglibyśmy porozmawiać o budowaniu firm, wymienić doświadczenia czy poznać nowe projekty. Nie mówię tego jako krytyki konkretnej instytucji. To raczej obserwacja dotycząca całego łódzkiego ekosystemu.

fot.: Materiały prasowe — Demo Day StartSmartCEE w Warszawie, podczas MIT GSW, Marzec 2025
BK: Kiedy korzystaliście ze SkyHubu? Pytam, ponieważ niedawno przeszedł znaczącą modernizację. Zresztą właśnie tam się poznaliśmy.
JK: To był przede wszystkim okres 2025–2026, jeszcze przed modernizacją. Moje doświadczenia dotyczą więc wcześniejszego funkcjonowania tego miejsca. Natomiast równolegle korzystaliśmy ze wsparcia w Warszawie. Byliśmy między innymi częścią społeczności Google for Startups i tam różnica była naprawdę ogromna.
Kiedy przyjeżdżaliśmy do Warszawy na spotkanie z klientem, często zostawaliśmy na cały dzień, żeby popracować w tej przestrzeni. To miejsce było pełne ludzi. Wszędzie pracowały zespoły rozwijające różne startupy. Wystarczyło pójść do ekspresu po kawę, żeby usłyszeć o nowym pomyśle, programie akceleracyjnym albo możliwościach finansowania.
Pamiętam rozmowę z człowiekiem, który wrócił chyba ze Zjednoczonych Emiratów Arabskich i opowiadał, w jaki sposób udało mu się pozyskać bardzo duże finansowanie. Spotykasz człowieka, który robi podobne rzeczy jak ty, ma startup na zbliżonym etapie rozwoju i właśnie osiągnął coś, co wcześniej wydawało ci się bardzo odległe. Zaczynasz wtedy myśleć: skoro jemu się udało, dlaczego nam miałoby się nie udać? To jest ogromna wartość takiego środowiska.
BK: Czyli nie chodzi wyłącznie o możliwość korzystania z biura, sali konferencyjnej czy doradztwa, ale o codzienny kontakt z innymi przedsiębiorcami?
JK: Dokładnie. Przestrzeń do pracy jest ważna, ale sama w sobie nie tworzy ekosystemu. Miałem również okazję korzystać z podobnego wsparcia w Londynie, w ramach programu akceleracyjnego. Tam także funkcjonowała społeczność ludzi, którzy dopiero rozpoczynali działalność, oraz przedsiębiorców mających już za sobą sprzedaż firm. Można było spotkać kogoś bardziej doświadczonego, porozmawiać o problemach, otrzymać radę.
Podobne rozwiązania funkcjonują w Lizbonie, Walencji, Barcelonie czy San Francisco. Najważniejsze jest jednak to, że nie chodzi o przypadkowy zbiór wydarzeń i instytucji. To powinien być pewien ustrukturyzowany ekosystem.

fot.: Materiały prasowe — CSBS w Brukseli, organizowane przez Business & Science Poland
Łódzkie instytucje działają osobno
BK: Co rozumiesz przez ustrukturyzowany ekosystem? Czy potrzebna jest jakaś nadrzędna organizacja? Przecież w Łodzi mamy Politechnikę Łódzką, Urząd Marszałkowski, Urząd Miasta, Łódzką Specjalną Strefę Ekonomiczną. Każda z tych instytucji prowadzi własne działania.
JK: I właśnie o to chodzi. Mamy poszczególne elementy, ale brakuje mi połączenia ich w jeden system. Spójrzmy na Wrocław, który uważam za bardzo dobre miasto do porównania z Łodzią. To również duży ośrodek regionalny, miasto akademickie, które nie ma takiej pozycji jak Warszawa jako stolica kraju.
We Wrocławiu funkcjonuje Startup Wroclaw, inicjatywa związana z lokalnym samorządem, która zajmuje się integrowaniem środowiska startupowego. Nie ogranicza się wyłącznie do organizowania własnych wydarzeń. Łączy różne inicjatywy, promuje działalność instytucji i pomaga przedsiębiorcom dowiedzieć się, gdzie mogą otrzymać wsparcie. Jest tam również inQUBE, inkubator przedsiębiorczości Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu. Poszczególne organizacje współpracują ze sobą i promują swoje działania.
To istotne, ponieważ potrzeby przedsiębiorcy zmieniają się wraz z rozwojem jego pomysłu. Ktoś dopiero zastanawia się nad założeniem startupu. Nie ma jeszcze firmy ani nawet konkretnego projektu, ale chciałby poznać ludzi z tego środowiska. Taka osoba potrzebuje inspiracji, rozmów i kontaktów, a niekoniecznie od razu programu akceleracyjnego.
Kiedy pojawia się pomysł, zaczynają się kolejne problemy. Trzeba założyć firmę, zorganizować księgowość, znaleźć współpracowników i przygotować pierwszy produkt. Później potrzebne jest wsparcie w pozyskiwaniu klientów, finansowania czy wejściu na kolejne rynki. Dobrze zorganizowany ekosystem powinien pomagać przejść przez wszystkie te etapy.
BK: Czyli przedsiębiorca powinien mieć możliwość znalezienia odpowiedniego wsparcia w jednym miejscu, zamiast samodzielnie szukać każdej instytucji i programu?
JK: Dokładnie. Wyobraź sobie, że miasto organizuje wydarzenie, na które zaprasza fundusze inwestycyjne. Młode firmy mogą zaprezentować swoje produkty i pozyskać finansowanie. Taka inicjatywa nie pomaga wyłącznie poszczególnym startupom. Może również przyciągać do miasta inwestorów, przedsiębiorców i specjalistów.
Znam wielu ludzi, którzy wyjechali do Wrocławia, ponieważ znaleźli tam pracę w interesujących, innowacyjnych przedsiębiorstwach. W Łodzi również mamy takie firmy, ale moim zdaniem jest ich zdecydowanie za mało.
Kiedy porównuję nasze miasto z Warszawą, Krakowem, Wrocławiem, Poznaniem czy Trójmiastem, odnoszę wrażenie, że łódzki ekosystem startupowy należy do najsłabiej rozwiniętych i najmniej uporządkowanych. Brakuje nie tylko inicjatyw, ale przede wszystkim ich wzajemnego powiązania.
Można uczestniczyć w wydarzeniu organizowanym przez jedną instytucję i wcale nie dowiedzieć się o podobnym przedsięwzięciu przygotowywanym przez inną. A przecież te organizacje nie muszą ze sobą konkurować. Mogą się uzupełniać.
Dlatego zastanawiamy się nad stworzeniem pewnego rodzaju organizacji parasolowej, która nie zastępowałaby istniejących instytucji, lecz pomagała im współpracować. To na razie koncepcja, którą analizujemy. Chodzi o to, żeby połączyć istniejące inicjatywy i ułatwić przedsiębiorcom dostęp do całego systemu wsparcia.
BK: Myślę, że główny cel powinien być wspólny dla wszystkich tych instytucji: rozwój Łodzi, powstawanie nowych firm i tworzenie atrakcyjnych miejsc pracy. Jeżeli będzie więcej przedsiębiorców i innowacyjnych biznesów, skorzystają na tym wszyscy.
JK: Dokładnie. Dlatego uważam, że współpraca jest znacznie ważniejsza niż rywalizacja między poszczególnymi organizacjami.

ChatHeroes. Od pierwszego pomysłu do sprzedaży w trzy lata
BK: Wróćmy do ChatHeroes, bo historia waszej firmy pokazuje, że można w Łodzi stworzyć interesujący biznes technologiczny. Jak doszło do sprzedaży startupu?
JK: Początkowo oferowaliśmy nasz produkt bezpośrednio rodzicom i uczniom, w modelu B2C. Następnie zmieniliśmy model biznesowy na B2B i zaczęliśmy sprzedawać dostęp do ChatHeroes szkołom, które wykupywały subskrypcje dla swoich uczniów.
Ten model sprawdzał się całkiem dobrze. Pozyskiwaliśmy kolejne placówki w różnych częściach Polski. W roku szkolnym 2025/2026 zwróciliśmy się do Fundacji Społeczeństwo, która dostarcza oprogramowanie między innymi dla Szkoły w Chmurze. Zapytaliśmy, czy nie byłaby zainteresowana udostępnieniem ChatHeroes swoim uczniom.
Szkoła w Chmurze od początku była dla nas jednym z potencjalnych strategicznych klientów. Rozważaliśmy różne formy współpracy. Fundacja mogła zostać naszym klientem albo inwestorem.
Rozmowy potoczyły się jednak w innym kierunku. Przedstawiciele fundacji zobaczyli, jak ChatHeroes funkcjonuje w innych szkołach. Zainteresowała ich możliwość pozyskania zarówno gotowego produktu, jak i zespołu, który go opracował.
Ostatecznie otrzymaliśmy propozycję przejęcia całego startupu. Oferta okazała się na tyle atrakcyjna, że uznaliśmy z Maćkiem, iż jest to dla nas dobre rozwiązanie.
BK: Czy spodziewaliście się, że do sprzedaży dojdzie tak szybko?
JK: Nie zakładaliśmy takiego scenariusza. Z punktu widzenia rynku startupowego trzy lata od pierwszego pomysłu do sprzedaży firmy to naprawdę krótki okres. Często podobne procesy trwają około dziesięciu lat.
Nam udało się przejść całą drogę: od pierwszej koncepcji i testów, przez finansowanie, stworzenie produktu i wejście na rynek, aż do sprzedaży strategicznemu nabywcy.
Dzięki tej transakcji technologia, którą stworzyliśmy, zyskała szansę dotarcia do zupełnie innej skali odbiorców. W momencie sprzedaży mieliśmy około tysiąca użytkowników. Zakładaliśmy, że w kolejnym roku uda nam się zwiększyć tę liczbę dziesięciokrotnie. Tymczasem pojawiła się możliwość wykorzystania naszego rozwiązania przez około 30 tysięcy osób.
Dla twórcy produktu edukacyjnego to ogromna satysfakcja. Nie chodzi wyłącznie o sprzedaż firmy, ale także o świadomość, że coś, co zbudowaliśmy, może pomagać znacznie większej liczbie uczniów.
BK: Co przekonało Fundację Społeczeństwo do przejęcia ChatHeroes?
JK: Myślę, że przede wszystkim jakość produktu. Negocjacje trwały kilka miesięcy, ponieważ trzeba było uporządkować wszystkie kwestie formalne, ale decyzja dotycząca kierunku współpracy zapadła stosunkowo szybko.
W edukacji powstaje wiele rozwiązań, które mają ciekawy pomysł, ale nie zawsze są odpowiednio dopracowane. My mieliśmy już gotowy produkt, który działał w szkołach, był sprawdzony przez użytkowników i rozwijał się na rynku. Za produktem stał również zespół, który potrafił go stworzyć i dalej rozwijać.
Od początku stawialiśmy na bezpieczeństwo i efektywność nauki. Współpracowaliśmy z dydaktykami oraz nauczycielami, przygotowując materiały wykorzystywane na platformie. Mieliśmy własną bazę wiedzy, która pomagała ograniczać ryzyko przekazywania uczniom nieprawdziwych informacji przez sztuczną inteligencję.
BK: Wspominałeś o setkach godzin rozmów z rodzicami. Czy rzeczywiście aż tyle czasu poświęciliście na konsultacje?
JK: Tak. Od założenia spółki do momentu, w którym mieliśmy pierwszą wersję produktu nadającą się do wprowadzenia na rynek, minął ponad rok. Bardzo długo próbowaliśmy zrozumieć, co rzeczywiście byłoby wartościowe dla rodziców i ich dzieci.
Z perspektywy typowego startupu działaliśmy nawet wolniej, niż moglibyśmy. Popularna jest zasada go fast and break things, czyli działaj szybko, wypuszczaj produkt i sprawdzaj, co się wydarzy. My nie chcieliśmy tak postępować, ponieważ mieliśmy wcześniejsze doświadczenia w edukacji.
Jeżeli w zwykłym biznesie produkt nie zadziała, firma może stracić pieniądze. W edukacji konsekwencje mogą być poważniejsze. Wyobraź sobie, że przez rok uczniowie korzystają z narzędzia, które nie uczy ich prawidłowo. Później mogą mieć problemy z dalszą nauką, a tego czasu nie da się odzyskać.
Dlatego chcieliśmy mieć pewność, że ChatHeroes rzeczywiście wspiera proces nauki.

fot.: Materiały prasowe — Startup Academy w Płocku, lipiec 2024
Programiści pracowali za udziały
BK: A ile kosztowało stworzenie ChatHeroes? Istnieje przekonanie, że do założenia startupu wystarczy dobry pomysł, energia i komputer. Czy rzeczywiście można rozpocząć taki biznes bez dużego kapitału?
JK: Dzięki sztucznej inteligencji i internetowi można dzisiaj stworzyć pierwszą wersję produktu praktycznie bez kosztów albo przy bardzo niewielkich nakładach.
My również tak zaczynaliśmy. Nie mieliśmy zespołu technicznego, ale przygotowaliśmy uproszczoną wersję naszego pomysłu, którą mogliśmy pokazać rodzicom. Później znaleźliśmy programistów. Nie dysponowaliśmy pieniędzmi, żeby wypłacać im normalne wynagrodzenia, więc zaproponowaliśmy udziały w spółce.
Oznaczało to wiele wyrzeczeń. Zarówno ja, jak i Maciek wróciliśmy po studiach za granicą do domów rodzinnych. Musieliśmy ograniczyć wydatki i utrzymywać się z oszczędności oraz niewielkich przychodów. Naprawdę postawiliśmy wszystko na jeden pomysł, nie mając gwarancji sukcesu.
Później, w 2024 roku, pozyskaliśmy inwestorów – aniołów biznesu. Dzięki temu mogliśmy rozpocząć działania marketingowe, zapłacić profesjonalistom za przygotowanie materiałów i współpracować z nauczycielami. Ten kapitał pozwolił nam podnieść jakość produktu.
Najważniejsze było jednak to, że już wcześniej mieliśmy płacących klientów. Możesz mieć świetny pomysł, ale dopiero kiedy ktoś rzeczywiście jest gotów za niego zapłacić, zaczynasz weryfikować, czy masz biznes.

fot.: Materiał prasowy — ChatHeroes jako Rezydent Google for Startups Poland
Znajomość z konferencji i surfing w Maroku
BK: Skąd w ogóle wziął się pomysł na ChatHeroes?
JK: Wszystko zaczęło się od naszych wcześniejszych doświadczeń w edukacji. Jeszcze zanim powstało ChatHeroes, prowadziłem Fundację 13. Klasa, założoną w Łodzi, ale działającą w całej Polsce. Wspieramy rozwój nastolatków, szczególnie z mniejszych miejscowości, pokazując im możliwości rozwoju pozaszkolnego.
Maciek, mój wspólnik, również działał w edukacji. Prowadzi Fundację Another Perspective, która zajmuje się między innymi wspieraniem dostępu do edukacji na Bliskim Wschodzie.
Poznaliśmy się podczas studiów w Londynie. To zresztą bardzo ciekawa historia. Spotkaliśmy się na konferencji w Londynie i zaczęliśmy rozmawiać przy kawie. Po dziesięciu czy piętnastu minutach powiedziałem Maćkowi, że bardzo miło było go poznać, ale idę porozmawiać z innymi znajomymi.
A on odpowiedział mniej więcej tak: „Super mi się z tobą rozmawiało. Za dwa tygodnie jadę na surfing do Maroka. Może chciałbyś pojechać ze mną?”.
Powiedziałem: „No dobra”. I pojechaliśmy.
Od tamtej pory bardzo się przyjaźnimy. Zresztą do dzisiaj co roku jeździmy razem w to samo miejsce na surfing.
BK: Czyli jesteś żywym dowodem na to, że warto jeździć na konferencje. Można wrócić z nich nie tylko z nowymi kontaktami, ale również z przyszłym wspólnikiem.
JK: Absolutnie. Zawsze powtarzam to osobom, którym doradzam. Jedź na dziesięć konferencji. Być może na większości z nich nie wydarzy się nic szczególnego, ale na którejś poznasz pierwszego klienta, partnera biznesowego albo człowieka, z którym później przez wiele lat będziesz rozwijał wspólny biznes.
Co ciekawe, naszego przyszłego nabywcę również poznaliśmy dzięki konferencji. Tam nawiązaliśmy pierwszy kontakt, a później z kolejnych rozmów wyniknęła transakcja.
Wracając do ChatHeroes, w 2023 roku, kiedy zaczęły pojawiać się pierwsze ogólnodostępne modele sztucznej inteligencji, dostrzegliśmy możliwość wykorzystania tej technologii w edukacji.
Z działalności fundacyjnej wiedzieliśmy, że jedną z najważniejszych rzeczy, jakie można dać młodemu człowiekowi, jest indywidualna uwaga. Nie wykład dla stu osób, ale rozmowa z kimś, kto odpowiada na pytania i pomaga zrozumieć problem.
Pomyśleliśmy, że sztuczna inteligencja może pozwolić przenieść taki model wsparcia na znacznie większą skalę. Chodziło o stworzenie czegoś przypominającego indywidualnego korepetytora.
Przecież korepetycje są dobrym przykładem nierówności edukacyjnych. Rodziny, które mają pieniądze, mogą zapewnić dzieciom dodatkowe wsparcie. Wiele innych nie może sobie na to pozwolić. Tymczasem edukacja powinna wyrównywać szanse, a nie pogłębiać różnice wynikające z sytuacji materialnej rodziców.

fot.: Materiały prywatne — CSBS w Brukseli, organizowane przez Business & Science Poland
zy sprzedaż firmy pozwala przejść na wczesną emeryturę?
BK: Muszę zapytać o pieniądze, bo zapewne wielu czytelników jest tego ciekawych. Nie wiem, ile możesz powiedzieć o wartości transakcji, ale czy po sprzedaży ChatHeroes jesteś finansowo zadowolony? Zarobiłeś dużo?
JK: Absolutnie tak. Jestem bardzo zadowolony.
Wiele osób pyta mnie, czy nie było mi szkoda sprzedawać startupu. W końcu to trochę jak własne dziecko. Przez kilka lat poświęcasz mu ogromną ilość czasu, energii i emocji. Oczywiście pojawia się pewien smutek związany z zakończeniem projektu, ale jednocześnie ogromna ekscytacja.
Dla mnie działalność fundacyjna zawsze była projektem bliskim sercu. Natomiast startup od początku był również przedsięwzięciem zawodowym i biznesowym. Razem z Maćkiem wkładaliśmy w ChatHeroes mnóstwo pasji, ale wiedzieliśmy, że kiedyś może nadejść moment, w którym sprzedamy firmę.
Mogliśmy rozwijać ChatHeroes dalej, podejmować kolejne ryzyko i liczyć, że za kilka lat sprzedamy firmę za jeszcze większe pieniądze. Uznaliśmy jednak, że otrzymana oferta jest dla nas bardzo dobra.
Ta transakcja pozwala nam właściwie przejść na bardzo wczesną emeryturę. Daje finansową wolność i zasoby, dzięki którym możemy spokojniej podejmować kolejne decyzje. Możemy rozwijać nowe startupy, ale także mocniej zaangażować się w działalność naszych fundacji i inne interesujące przedsięwzięcia.
Mamy teraz zupełnie inny komfort, zarówno finansowy, jak i czasowy.
Łódź potrzebuje firm, które zatrzymają najlepszych absolwentów
BK: Wróćmy zatem do Łodzi. Z twoich doświadczeń wynika, że człowiek, który chciałby założyć tutaj startup, nie zawsze wie, gdzie powinien szukać wsparcia. Czy Łódź może stworzyć środowisko porównywalne z Warszawą albo Wrocławiem?
JK: Nie widzę powodu, dla którego nie mogłaby tego zrobić. Mamy zdolnych ludzi, uczelnie i przedsiębiorców, którzy już odnieśli sukces. Możemy zapraszać do współpracy ekspertów z innych miast, ale przede wszystkim powinniśmy wykorzystywać doświadczenie ludzi, którzy tworzyli firmy tutaj.
Sam bardzo chętnie zaangażowałbym się w takie działania. Przeszedłem cały proces budowania startupu, od pierwszego pomysłu po sprzedaż firmy. Wiem, jakie problemy pojawiają się na poszczególnych etapach i co może pomóc w ich rozwiązaniu.
Chciałbym dzielić się tym doświadczeniem z ludźmi, którzy dopiero zaczynają. Ale zależy mi również na tym, żeby nie czekać, aż ktoś sam znajdzie odpowiednie wydarzenie albo program. Trzeba aktywnie docierać do potencjalnych przedsiębiorców.
BK: Czyli przede wszystkim do studentów?
JK: Do studentów, ale nie tylko. Powinniśmy współpracować z kołami naukowymi, organizacjami studenckimi i uczelniami. Warto organizować wydarzenia, na które można przyjść bez żadnego zobowiązania, po prostu po to, żeby zobaczyć, czym jest startup i poznać ludzi, którzy takie firmy prowadzą.
Przecież korporacje doskonale rozumieją, jak ważne jest docieranie do studentów. Uczestniczą w targach pracy, współpracują z kołami studenckimi, organizują spotkania i programy dla przyszłych pracowników. Środowisko startupowe powinno działać podobnie.
Ale potencjalnymi przedsiębiorcami są również pracownicy sektora IT, doświadczeni menedżerowie czy specjaliści zatrudnieni w dużych firmach. Część z nich ma wiedzę i kompetencje pozwalające stworzyć własny biznes.
To również sposób na zatrzymywanie talentów w Łodzi. Znam niestety wiele historii zdolnych ludzi, którzy kończyli dobre łódzkie licea, zostawali tutaj na studiach, a następnie rozglądali się po lokalnym rynku pracy i dochodzili do wniosku, że nie ma dla nich wystarczająco interesujących możliwości rozwoju. W rezultacie wyjeżdżali do Warszawy, Krakowa, Wrocławia albo za granicę.
Nie każdy chce zakładać startup. Większość ludzi będzie pracować w istniejących firmach. Ale każdy chciałby mieć możliwość znalezienia ciekawej pracy, rozwijania kompetencji i dobrego zarabiania. Jeżeli w Łodzi będzie powstawać więcej innowacyjnych przedsiębiorstw, będzie również więcej takich możliwości.
BK: Niedawno rozmawiałem z rektorem Politechniki Łódzkiej. Zwracał uwagę, że uczelnia chce stawiać przede wszystkim na jakość kształcenia, a nie wyłącznie na liczbę studentów. Jednocześnie pojawia się problem: co z tego, że Politechnika wykształci bardzo dobrych specjalistów, jeżeli łódzki rynek pracy nie zapewni im odpowiednich możliwości rozwoju?
JK: To bardzo ważne zagadnienie. Oczywiście nie twierdzę, że rozwój startupów rozwiąże wszystkie problemy gospodarcze Łodzi. Miasto potrzebuje dużych przedsiębiorstw, instytucji, zakładów przemysłowych i centrów badawczych.
Ale dla szczególnie ambitnej, innowacyjnej grupy młodych ludzi startupy mogą odgrywać ogromną rolę. Dla wielu moich najzdolniejszych znajomych najbardziej interesującym miejscem pracy jest dynamicznie rozwijająca się firma, w której można szybko zdobywać doświadczenie i mieć realny wpływ na rozwój produktu.
Nie trzeba przechodzić przez piętnaście szczebli korporacyjnej hierarchii, żeby podejmować ważne decyzje. Można pracować bezpośrednio z założycielem firmy, uczyć się od niego, a czasami również otrzymać udziały i uczestniczyć w finansowym sukcesie przedsiębiorstwa.
BK: Właśnie dlatego chcemy na KNews.pl pokazywać łódzkich przedsiębiorców i firmy, które się rozwijają. Dobrym przykładem jest Olikol, przedsiębiorstwo działające w branży kolejowej i energetycznej. Jego prezes mówi wprost, że potrzebuje ambitnych ludzi i jest gotów dobrze im płacić, ale jednocześnie oczekuje ogromnego zaangażowania. Nie każdy musi przecież tworzyć startup. Ale wyobraźmy sobie, że takich innowacyjnych przedsiębiorstw będzie w Łodzi dziesięć razy więcej. To już zacznie zmieniać lokalny rynek pracy.
JK: Absolutnie. Jestem pod tym względem bardzo optymistyczny.
Wyobraźmy sobie, że w Łodzi powstaje kilkadziesiąt interesujących startupów. Pracownicy przechodzą między tymi firmami, zdobywają nowe doświadczenia i poznają inne sposoby organizacji pracy. Później część z nich trafia do większych przedsiębiorstw i przenosi tam umiejętności oraz sposób myślenia wyniesiony ze startupów.
Z kolei ktoś pracujący w korporacji może zdecydować się na założenie własnej firmy. To działa w obie strony.
Przykład Olikolu, który przywołałeś, dobrze to pokazuje. Mamy przedsiębiorcę, który wyszedł z dużej organizacji i rozwija własny biznes. Dla takiej firmy startup może być również źródłem nowych technologii, produktów czy zdolnych pracowników.
Przecież nie każdy startup musi rozwijać się przez dziesięć lat i wejść na giełdę. Może powstać na przykład na Politechnice Łódzkiej, stworzyć interesującą technologię, a następnie zostać przejęty przez większe przedsiębiorstwo. Dokładnie taką drogę przeszliśmy w pewnym sensie z ChatHeroes.

fot.: Materiały prasowe — Ideathon Fundacji 13. Klasa (założonej przez Jakuba Krzysiaka), luty 2026, EC1 Łódź
Jedna platforma dla łódzkich startupów
BK: Pomyślałem również o stworzeniu na KNews.pl pewnego rodzaju tablicy czy mapy łódzkiego środowiska biznesowego. Miejsca, w którym jednym spojrzeniem można zobaczyć, jakie firmy i organizacje działają w Łodzi, czym się zajmują i gdzie można je znaleźć. Chodzi o to, żeby ludzie z tego środowiska po prostu zaczęli się wzajemnie widzieć.
JK: To bardzo dobry pomysł. Co ciekawe, ja również pracuję nad czymś podobnym.
Mam już zebrane informacje o łódzkich społecznościach startupowych, spotkaniach i organizacjach, które działają w tym obszarze. Chciałbym przygotować prostą stronę internetową, na której wszystkie te inicjatywy byłyby pokazane w jednym miejscu.
Nie musi to być od razu rozbudowany portal. Można wykorzystać na przykład Notion, czyli narzędzie pozwalające tworzyć proste strony i bazy informacji bez konieczności programowania. Wystarczy odpowiednio uporządkować informacje, dodać opisy i linki.
Podobne rozwiązania widziałem między innymi w Walencji. Najważniejsze jest to, żeby człowiek zainteresowany startupami mógł łatwo znaleźć odpowiedź na pytanie, gdzie powinien się zgłosić.
BK: Czyli taka mapa nie powinna być tylko katalogiem firm i instytucji?
JK: Zdecydowanie nie. Chciałbym, żeby informacje były uporządkowane przede wszystkim według potrzeb użytkowników i etapu, na którym się znajdują.
Wyobraźmy sobie studenta albo pracownika korporacji, który myśli o założeniu startupu, ale jeszcze nie wie, od czego zacząć. Powinien móc znaleźć wydarzenia i społeczności, w których pozna ludzi z podobnymi zainteresowaniami.
Ktoś inny ma już konkretny pomysł, ale potrzebuje wsparcia prawnego, księgowego albo technicznego. Jeszcze ktoś stworzył pierwszy produkt i szuka klientów, programów akceleracyjnych czy finansowania. To zupełnie różne potrzeby.
Chciałbym zebrać wszystkie dostępne w Łodzi możliwości i pokazać, które z nich mogą pomóc na poszczególnych etapach budowania firmy. Najpierw trzeba skonsultować takie zestawienie z przedstawicielami instytucji i społeczności, które już działają, a później dbać o aktualność informacji.
Ale najważniejsze będzie rozpowszechnianie tej wiedzy. Wyobraź sobie, że ktoś uczestniczy w jednym wydarzeniu startupowym. Na zakończenie organizator mówi mu: jeżeli podobało ci się dzisiejsze spotkanie, tutaj znajdziesz wszystkie inne miejsca, do których możesz pójść, żeby rozwijać swój pomysł.
To pozwala ludziom przechodzić od jednego wydarzenia do kolejnego, poznawać nowe osoby i stopniowo budować własną firmę.
Właśnie w taki sposób powstaje prawdziwy ekosystem. Nie jest to tylko zbiór niezależnych wydarzeń, lecz pewien ciąg możliwości: dla początkujących, dla tych, którzy już rozwijają biznes, i dla przedsiębiorców posiadających działające firmy.
Chciałbym, żeby Łódź miała taki system i żeby każdy, kto chce stworzyć tutaj startup, wiedział, że nie musi robić wszystkiego sam.ła taki system i żeby każdy, kto chce stworzyć tutaj startup, wiedział, że nie musi robić wszystkiego sam.usi robić wszystkiego sam.usi robić wszystkiego sam.usi robić wszystkiego sam.



Weź udział w dyskusji!
Masz opinię, dodatkowy kontekst albo chcesz podzielić się własnym doświadczeniem? Zostaw komentarz pod artykułem.