Biznes i gospodarka w regionie łódzkim
Początek reklam
Reklama Materiał - Strona Główna (Środek) 1200x200
Koniec reklam
ALT: Michał Styś przedstawia perspektywy nowoczesnego rozwoju Łodzi, podkreślając, że nasze zapóźnienie w stosunku do Zachodu może być szansą na innowacyjne zmiany w projektowaniu miast i mieszkań, odpowiadające na potrzeby młodego pokolenia.

Michał Styś: Nasze zapóźnienie w stosunku do Zachodu może być naszą wielką przewagą, czyli szansą. Łódź musi przygotować się na nowy świat i ciągłe zmiany

Świat, dla którego przez dziesięciolecia projektowano mieszkania, dzielnice i całe miasta, odchodzi w przeszłość. Młode pokolenia inaczej podchodzą do własności, pracy i życiowej stabilizacji. Zmieniają się również potrzeby starzejącego się społeczeństwa. Dla deweloperów oznacza to konieczność przemyślenia nie tylko tego, co budują, ale przede wszystkim dla kogo, w odpowiedzi na jakie zmieniające się potrzeby oraz w jaki sposób. Czy Łódź potrafi wykorzystać te przemiany?

Jednym z najmocniejszych punktów konferencji „Next Stop. Łódź 2032”, zorganizowanej 18 listopada przez łódzki oddział Polskiego Związku Firm Deweloperskich, był wykład otwierający Zuzanny Skalskiej „Miasto nowych znaczeń – w świecie liminalnym”. Skalska to mieszkająca od ponad trzech dekad w Holandii ekspertka w dziedzinie analizy trendów, innowacji i projektowania przyszłości, współzałożycielka FutureS Thinking Group oraz School of Form w Poznaniu. Od lat współpracuje z międzynarodowym biznesem i doradza organizacjom w zakresie strategicznego myślenia o przyszłości.

„Żyjemy w zmianie epoki, a nie w epoce zmiany” – przekonywała Skalska. Jej wystąpienie podważało dotychczasowe sposoby myślenia o gospodarce, własności i rozwoju miast. Zwracała uwagę, że młode pokolenia inaczej definiują sukces, stabilizację i sprawiedliwość społeczną. Coraz większego znaczenia nabiera jakość życia, a tradycyjne wskaźniki, takie jak PKB, nie wystarczają już do oceny rzeczywistego dobrobytu mieszkańców. Zwracając się bezpośrednio do deweloperów, podkreślała, że inwestycje planowane dzisiaj muszą odpowiadać na potrzeby przyszłych pokoleń, a nie na przyzwyczajenia obecnych inwestorów i decydentów.

Właśnie temu ma służyć cykl spotkań zainicjowany przez Polski Związek Firm Deweloperskich – stworzeniu przestrzeni do rozmowy o tym, jak będą zmieniały się Łódź, Polska i potrzeby ich mieszkańców w kolejnych dekadach. W dyskusji uczestniczą przedstawiciele biznesu, samorządu, nauki i środowisk zajmujących się rozwojem miast. Nie chodzi wyłącznie o budownictwo, ale o kierunek, w którym powinny rozwijać się współczesne miasta.

O zmianach na rynku nieruchomości, nowych oczekiwaniach młodszych pokoleń, starzeniu się społeczeństwa i szansach Łodzi Błażej Kronic rozmawia z Michałem Stysem, prezesem łódzkiego oddziału Polskiego Związku Firm Deweloperskich.

Mieszkanie nie musi już oznaczać własności

BK: Mocne otwarcie konferencji. Wykład Zuzanny Skalskiej pokazał, jak głębokie zmiany zachodzą we współczesnym świecie. Zmienia się podejście młodego pokolenia do własności, pracy i stylu życia, ale także potrzeby kolejnych generacji seniorów. To oznacza ogromne wyzwania dla branży deweloperskiej. Rozumiem, że właśnie chcieliście sprowokować tę dyskusję i pokazać sprawy ważne dla przyszłości Łodzi?

MS: Ważne dla Łodzi, ale myślę, że szerzej ważne dla branży, bo po pierwsze Polski Związek Firm Deweloperskich to głównie firmy budujące mieszkania, czyli tak naprawdę osiedla, czyli bardzo często kwartały miast, ale też deweloperzy powierzchni usługowych, czyli budujący projekty wielofunkcyjne, jak na przykład OFF Piotrkowska Center. To pokazuje, że deweloperzy budują po prostu przestrzeń do mieszkania, pracy i spędzania wolnego czasu.

To mocne wejście pokazuje, że rynek się bardzo zmienia i będzie się zmieniał, że myśleliśmy, że on się zmienia od czasu do czasu, a właściwie zostaje konkluzja taka, że on się już teraz będzie zmieniał cały czas. Więc trzeba być po prostu przygotowanym i otwartym na to, żeby być gotowym na zmianę.

Ta zmiana, co już najbardziej widać, dotyczy sposobu funkcjonowania i użytkowania mieszkań. To znaczy coraz większa część demograficzna decyduje się na posiadanie mieszkania w formie wynajmowania, czyli abonamentu, bardziej niż w formie posiadania tego mieszkania z kredytem hipotecznym lub w ogóle własności.

Młodsze pokolenia, czyli kolejne generacje, po pierwsze później myślą o zakładaniu rodziny, a po drugie chcą dłużej pozostać wolne i samodzielne, doświadczać życia, a nie tylko pracować.

BK: Dla naszych i starszych pokoleń posiadanie mieszkania było czymś naturalnym. To wyznaczało pewien prestiż życiowy?

MS: I bezpieczeństwo. A tutaj, zresztą nie tylko tutaj o tym się mówi, młodzi ludzie nie mają tej potrzeby posiadania na własność. Zresztą pokolenia, to, o czym pan mówił. Uber jest tego dobrym przykładem, że część młodych ludzi korzysta z mobilnej aplikacji wtedy, kiedy potrzebuje, czyli on demand.

I rzeczywiście mieszkanie jest pewnie trochę trudne on demand, aczkolwiek z drugiej strony jest trochę on demand, bo jak ten człowiek pracuje w korporacji, jest po studiach i mieszka dzisiaj w Łodzi, jutro w Gdańsku, później w Krakowie, a później może wróci do Łodzi, to on dopiero, kiedy wróci, zacznie się zastanawiać, czy rzeczywiście jest sens brać ten kredyt hipoteczny i wiązać się z danym miejscem na dłużej.

Oczywiście jest tak, że kredyt hipoteczny można zrefinansować, ale część społeczeństwa o tym tak nie myśli.

Co ważne dla nas tutaj, żeby wyciągnąć lekcję, to ta grupa docelowa, której będziemy mogli sprzedawać to, co budujemy, czyli mieszkania, też się zmienia. I to coraz częściej są osoby, które żyją pojedynczo, jako single, czyli potrzebują pewnie trochę mniej metrów kwadratowych, ale na przykład dodatkowych funkcji, bliskości różnej infrastruktury: siłowni, coworkingu, może jakichś innych funkcji, a przede wszystkim funkcji rozrywki.

W związku z tym te miasta piętnastominutowe zyskują na wartości. Tak naprawdę już nie mówimy tylko o budynkach, tylko mówimy o całych kwartałach albo dzielnicach.

Łódź powinna rozwijać się od środka

MS: Dzielnice piętnastominutowe, gdzie ludzie naturalnie chcą mieć wszystko bliżej, bo wygodniej. I to też jest taki trend, który już widać. Dzisiaj było to potwierdzone nawet w statystykach, na przykład w statystykach Poznania, że część osób, które wybudowały dom 15–20 lat temu, myśli o powrotach do centrum.

To, że profesor Marek Janiak (architekt miasta Łodzi w latach 2011–2024, wykładowca Politechniki Łódzkiej i wieloletni prezes Fundacji Ulicy Piotrkowskiej – przyp. red.) mówił o tym, żeby miasto rozwijało się od środka, okazuje się, że to była bardzo słuszna idea. I cieszę się, że w Łodzi tak naprawdę kwestia myślenia o tym, że miasto powinno się dogęszczać, jest ważnym elementem.

Miasto dobrze dogęszczone powoduje tak naprawdę mniejszą konieczność korzystania z infrastruktury publicznej, czyli mniejsze koszty utrzymania. Mniej dróg się buduje, mniej trzeba ich remontować i konserwować. To też jest infrastruktura grzewcza, wodna, kanalizacyjna, śmieci, dodatkowy hałas.

A ponadto może brakuje jeszcze w dyskusji tego, że dogęszczanie centrum oznacza też możliwość dogęszczania w dobrych punktach, dobrze skomunikowanych, opartych na tramwaju i bardzo dobrym autobusie, ale przede wszystkim tramwaju. Dogęszczania w sposób pozwalający na zabudowę wyższą lub gęstą.

Dlaczego? Bo nawet w świetle zmian klimatycznych okazuje się, że gęstsza zabudowa powoduje mniejsze nagrzewanie się miast w lecie przez większe zacienianie. Powoduje to, że te domy się mniej nagrzewają, czyli nie trzeba tyle klimatyzacji, czyli energii elektrycznej.

Więc tu zaczynamy tak naprawdę mieć wyzwania związane z tym, że nie możemy już tylko myśleć o demografii, ale musimy myśleć o tym, że ta demografia już będzie właściwie w najlepszym przypadku stabilna.

Urbanizacja postępuje, 70 proc. mieszkańców Polski ma mieszkać w miastach, tych ośmiu największych, w 2060 roku, ale to powoduje, że o jakości mieszkania w mieście będą również decydować infrastruktura i koszty jej utrzymania oczywiście, ale również zmiany klimatyczne. I na to trzeba odpowiadać.

Zmiana demograficzna polegająca na życiu dłużej, życiu czasem w pojedynkę dłużej, bo rozwodnicy, wdowcy żyją dłużej i oni mieszkają już wtedy sami. Znowu zwiększa się ilość i atomizacja jednostki mieszkalnej, rodziny.

Deweloperzy muszą przygotować się na nieustanną zmianę

BK: Kiedy myślę o tym, jak zmienia się rzeczywistość, dostrzegam ogromną różnicę. Kiedyś w wielu branżach wszystko było znacznie prostsze. Budowano fabrykę, która funkcjonowała nawet 200 lat. Powstawały domy i kamienice, które przez dziesięciolecia pełniły te same funkcje. Ulice miały określony prestiż, a sposób funkcjonowania miast był stosunkowo przewidywalny. Dzisiaj rzeczywistość jest znacznie bardziej skomplikowana, o czym mówiła podczas wykładu Zuzanna Skalska. Wy również musicie uwzględniać coraz więcej czynników i próbować przewidywać przyszłość. Pandemia była wydarzeniem, którego prawie nikt się nie spodziewał, takim „czarnym łabędziem”...

MS: ...a zmieniła wszystko. Zmieniła sposób pracy, między innymi w sektorach BPO i Shared Service Centers. Teraz sztuczna inteligencja ponownie zmienia zasady funkcjonowania tych branż. Paradoksalnie już widać, że bardziej stabilne będą zawody rzemieślnicze, w których bezpośrednia interakcja z człowiekiem pozostanie niezbędna. Jedno jest pewne po dzisiejszej konferencji: zmiana staje się codziennością.

BK: Dlatego zorganizowaliście tę konferencję?

MS: Tak, dla niewygodnych pytań, ale przede wszystkim dla konstruktywnych wniosków. I dlatego nas cieszy zaangażowanie i samorządu, i biznesu lokalnego, i uniwersytetu, bo tak naprawdę o tym trzeba rozmawiać wspólnie.

Bo te branże, te sektory są ze sobą powiązane. Decyzje architektów i urbanistów, te decyzje są ze sobą ściśle związane, a tylko poprzez współpracę możemy wspólnie budować miasta, w których lepiej nam się żyje.

Czy zapóźnienie Łodzi może stać się jej przewagą?

BK: Jednak muszę zadać jeszcze jedno pytanie, o którym wcześniej zapomniałem. Słuchając dzisiejszej dyskusji i zastanawiając się nad tym, w jakim kierunku może zmierzać rzeczywistość, mam wrażenie, że to, co przez lata było przekleństwem Łodzi, czyli pewne zapóźnienie rozwojowe, może się okazać jej zaletą. Świat zmienia się tak szybko, że być może PKB przestanie być najważniejszym wyznacznikiem sukcesu miasta. Wie pan, o czym mówię?

MS: Generalnie jest tak, że w Polsce to widać. Nasze zapóźnienie w stosunku do „Zachodu” jest naszą wielką przewagą i szansą ze względu na to, że nie popełniliśmy wielu błędów, nie doświadczamy budownictwa lat 70. i 80., które było oparte głównie na megalomanii w budowaniu miast, ale też niekontrolowanej migracji, która spowodowała brak współżycia z lokalną społecznością.

Oczywiście był komunizm. Troszkę można powiedzieć, że budowanie mieszkań na Retkini jest pewnego rodzaju megalomanią, ale to było wypełnianie realnej potrzeby.

Wszystkie hotele w Polsce, jak się jeździ po Polsce, te brandowe są supernowoczesne. Jak się pojedzie za granicę, czasem można trafić naprawdę do hotelu, w którym wilgoć wychodzi ze ściany.

Dlaczego? Bo jesteśmy „zapóźnieni”. U nas budownictwo jest jeszcze ciągle na wczesnym etapie rozwoju, a mieszkania są bardzo ekologiczne.

Nasze normy są bardzo wyśrubowane, jeśli porównujemy je do starszego budownictwa krajów Zachodu. Dlaczego? Bo tam jest duża substancja budownictwa, które było wybudowane wtedy, kiedy my nie mieliśmy na to pieniędzy. Mówię tu o biurowcach, centrach handlowych czy budynkach magazynowych, ale też blokach mieszkalnych.

Łódź jako miasto dobre do życia

BK: Myślę jeszcze o Łodzi, bo coraz częściej mówi się o koncepcji miasta 15-minutowego. Rozmawialiśmy już o tym, że Łódź może stać się przede wszystkim miastem, w którym dobrze się żyje - po spełnieniu kilku warunków. Jeżeli przestaniemy oceniać jej rozwój wyłącznie przez pryzmat fabryk, PKB czy wysokościowców, a spojrzymy na oczekiwania młodego pokolenia, które ma inne priorytety i chce po prostu dobrze żyć, może się okazać, że Łódź zyska zupełnie inną wartość. Ale nie wiem, być może to tylko moje chciejstwo?

MS: To może być nasze chciejstwo, rozumiane, że wymagamy od siebie i innych więcej, i dlatego zorganizowaliśmy tę konferencję, bo liczymy na to, że będzie tak naprawdę więcej pytań niż gotowych odpowiedzi.

Mamy nadzieję, że tworzymy platformę po to, żeby dzisiaj podczas tej pierwszej edycji zadać pytania, bo mamy nadzieję, że za rok, a później za dwa, za trzy będziemy powoli wspólnie odpowiadać na te pytania postawione lub korygować decyzje podjęte. Bo 2032 rok to nie jest już taki odległy.

BK: Dziękuję bardzo.

Miejsce reklamoweTwoja reklama tutajSprawdź ofertę
Społeczność Knews

Weź udział w dyskusji!

Masz opinię, dodatkowy kontekst albo chcesz podzielić się własnym doświadczeniem? Zostaw komentarz pod artykułem.

Podoba Ci się ten artykuł?
0 osób polubiło